Macaron met vanille creme au beurre en romige karamel

Macaron vanille

2009 het jaar dat ik samen met Jorn naar Parijs ging. Wat een prachtige stad is dat zeg. Een groot museum. En romantisch??? Nou nee…. niet als je elke dag minstens 10 km door een stad loopt. We waren toen nog met ons tweeën, geen verplichtingen, gaan en staan waar je wilde. Ik liep daar rond met een slecht geknipte schuine pony (mijn haar krult…) en een witte legging. Hoe ik het in mijn hoofd heb gehaald om zo in, off all places, Parijs rond te lopen, ik weet het niet maar de foto’s bewijzen dat dit geen grap is. Nu 8 jaar, 2 kinderen, een trouwring, 2e koophuis, beter kapsel, ritueel verbande witte leggings en een hond later leven we een heel ander leven. Dan denk je nog wel eens terug aan de tijd dat je eigenlijk echt niks hoefde. Toen dacht je natuurlijk van wel maar dat was jonge onwetendheid. Wat heerlijk dat je dat zelf eens mag zeggen. Nou ja heerlijk daar zit ook weer een keerzijde aan aangezien het betekend dat je zo’n ouwe zeikerd wordt. Soms (haha soms…) verlang ik wel weer even naar zo’n rustig moment. Dat je door Parijs loopt, en loopt, en loopt (omdat het leek alsof de Eiffeltoren echt niet zo ver lopen was) en niks hoefde. Hoe ik het voor elkaar krijg om even dat gevoel terug te krijgen? Dan maak ik macarons. Want dat goddelijke koekje heb ik leren kennen in Parijs, en wel bij Fauchon. Daar waar ze alles met een handschoentje in de mooiste verpakkingen inpakken. Je betaald er een godsvermogen voor maar telt het neer alsof het je niks doet want zij doen alsof het niet zoveel is. Toen kon dat ook want toen hoefde je alleen geld aan jezelf uit te geven. Nu maak ik ze maar gewoon zelf en ik moet zeggen deze smaak combinatie is goed genoeg voor een enkeltje Parijs. Ik bak vaak en mijn dochtertje is behoorlijk kritisch want ze eet denk ik maar 80% van wat ik bak maar van deze kan ze niet genoeg krijgen. Ze worden vaak neergezet als hele moeilijke koekjes maar als je gewoon doet wat er staat gebeurd er niks raars en lukt het iedereen daar ben ik van overtuigd! Dus: Prêt? faire cuire!

Ingredienten voor ongeveer 30-35 macarons

Vanille macaron

  • 100 gr amandelpoeder *
  • 100 gr poedersuiker
  • 2,5 el water
  • 100 gr fijne suiker
  • 2x 40 gr eiwit
  • 1/2 vanille stokje of paar drupjes extract

Vanille creme au beurre

  • 125 gr zachte boter
  • 70 gr poedersuiker
  • 80 gr amandelpoeder
  • 1/2 vanille stokje of paar drupjes extract

Romige karamel 

  • 75 gr suiker
  • 50 ml slagroom
  • 35 gr boter (gezouten roomboter is absoluut een aanraden!)

Extra

  • spuitzak
  • thermometer

* amandelpoeder is niks meer dan gemalen blanke amandelen. Je kan amandelpoeder tegenwoordig veel makkelijker krijgen en meestal is het te vinden in het biologische gedeelte. Mocht je nou een goeie keukenmachine hebben, dan kan je ook gewoon blanke amandelen goed fijn vermalen. 

Bereiding:

Zoals ik al zei macarons maken vind ik meevallen maar dat komt ook omdat ik de attributen ervoor heb. Zo is een staande mixer heel handig aangezien je hele hete suikersiroop in het eiwit giet. Daarnaast heb je voor de suikersiroop echt een thermometer nodig aangezien de temperatuur vrij precies komt. En als je geen spuitzakken hebt…. tja dan word je gewoon niet vrolijk want dan wordt het een grote zooi. Maar laat je dit nou vooral niet onthouden want waar een wil is, is een weg! En deze weg is zeker de moeite waard.

Je begint met het maken van de macarons. Tip! Zorg dat je alles netjes klaar hebt staan en alles gelijk bij de hand hebt. Meng de amandelmeel en poedersuiker met elkaar. Daarna breng je in een pan het water samen met de fijne suiker aan de kook. Dit moet je verhitten tot 115 graden (thermometer dus!). Terwijl je dit op hebt staan doe je 40 gr van het eitwit in de mixer en zet hem alvast zachtjes aan. Zodra je siroop 105 graden is zet je de mixer hoger. Wanneer de siroop 115 graden is haal je hem van het vuur en schenk je deze met een dun straaltje in je eiwit die draait op hoogste stand. Het eiwit mag je nu 10 min (daarom staande mixer!) laten kloppen. Het gaat er nu om dat het mengsel wat afkoelt.

Vermeng nu je amandelpoeder en poedersuiker met de andere 40 gram eiwit. Voeg hier ook de vanille aan toe. Heb je een vanillestokje dan snijd je deze in de lengte door de midden en schraap je de zaadjes met een mes eruit. Zo heb je de andere helft over voor de creme au beurre.

Bekleed je bakplaat (ik gebruik altijd twee maar omdat oven niet heel breed is) en zet deze alvast klaar. Wanneer je eiwit wat is afgekoeld schep je een klein beetje bij het amandelmengsel. Werk daarna de rest van het eiwit er schep voor schep doorheen. Spatel je beslag nu in een spuitzak (zet je spuitzak in een hoog glas en vouw de open kant een klein stukje dubbel zo heb je je handen weer vrij!). Spuit nu op de bakplaat bolletjes van ongeveer de grootte van een walnoot. Spuit ze in rijen en zorg voor wat ruimte ertussen aangezien ze nog wat uitvloeien. Tik de bakplaat een paar keer op de tafel en zet  ze weg voor 30 minuten. Zo drogen ze alvast wat.

Verwarm de oven voor op 150 graden. Bak de macarons ongeveer 14 minuten. Wanneer ze klaar zijn haal je de bakplaten uit de oven en schuif je het bakpapier op een vochtig aanrecht. Zo laten ze makkelijker los van het bakpapier. Ik gebruik altijd even mijn paletmes om ze netjes los te maken maar je kan ook een kaasschaaf gebruiken. Creatief met keukengerei. Dan kan je nu verder met de vulling (deze zou je in principe ook al in de 30 minuten droogtijd kunnen doen natuurlijk!)

Romige karamel

Doe de suiker in de pan en laat deze geleidelijk karameliseren tot een donkere, gouden karamel kleur. Let op dat de suiker niet verbrand en daardoor bitter wordt. Wees ook voorzichtig, de suiker heeft nu een temperatuur van boven de 150 graden.

Verwarm intussen de slagroom in een andere pan. Giet de kokende room voorzichtig op de karamel. De karamel gaat nu even flink tekeer en zal een beetje gaan rijzen in de pan om daarna weer terug te vallen. Laat dit al roerend ongeveer 1 minuut koken totdat de suiker goed is opgelost in de room. Neem de pan van het vuur en laat 1 minuut rusten. Snijd de boter in stukjes en voeg de boter toe (voor een salty caramel kan je nu ook een mespunt zeezout toevoegen als je dat lekker vindt). Roer totdat de boter volledig is opgelost en  laat het volledig afkoelen (ook nu hoe verleidelijk het ook is stop je vinger er niet in de karamel is nog steeds heet!). Als het afgekoeld is, heb je een mooie taaie toffeeachtige romige karamel. Afgedekt in de koelkast zeker een week houdbaar. Mocht hij te taai zijn als je hem wil verwerken dan kan je deze altijd even verwarmen in een pannetje of de magnetron.

Creme au beurre 

Klop de zachte boter met een garde of mixer een paar minuten zodat hij wat zachter en luchtiger is. Klop daarna de poedersuiker erdoor. Voeg ten slotte het amandelmeel en de vanille toe. Klop het mengsel een paar minuten door zodat het licht en luchtig wordt.

Afwerking

Nou dan heb je alles klaar en is het bouwen maar. Voor het opspuiten van de creme au beurre is wederom een spuitzak weer handig. Je neemt 1 macaron, hierop spuit je een rand met creme au beurre. Het midden laat je open en hier drup je met twee theelepeltjes de romige karamel in. Daarna pak je nog een macaron en die leg je erbovenop en druk een klein beetje aan. Et voila! Klaar alweer. Nou ja klaar je hebt nog heel wat voor je liggen…. Maar zoals Edith Piaf zo mooi kan zingen: “Non, Je Ne Regrette Rien”. Spijt dat je hier je tijd in hebt gestoken zal je absoluut niet hebben! Mocht het nou echt mislukken, dan moet je het maar zo zien heb je gelijk je eerste excuus voor een treinkaartje naar Parijs.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *